Gelukkig Nieuwjaar..!!!! *2067*

Ik heb al eerder een heel verhaal getypt over mijn ervaringen van mijn Monastery enzo. Maar helaas vlak voordat ik op oke drukte viel de stroom weer uit en had ik er geen zin meer in.!! Dus hier komt het.

Om 09uur kwam ik daar dus aan en kreeg ik een korte uitleg en een folder met wat regels. Behoorlik strikte regels. zoals :Geen vast voedsel meer na 12uur ‘s middags, Niet roken/drinken, Niet praten of überhaupt geluid maken, Alles moet in 'slow motion' gedaan worden(alles.!),minimaal 12 tot 14 uur meditatie per dag en er staat zelfs letterlijk 'Sleep should be limited to between 4 and 6 hours per day' En nog wat meer van deze regels.

Maar goed... om 12 begon ik rustig zittend temediteren, Het is nl zittend en lopend mediteren. Nadat ik door de extreem langzaam lopende mensen liep op mijn aller-langzaamst ging ik naar de meditatiehal waar ik ongeveer 2.5uur heb stil gezeten. Nadat ik me realiseerde dat ik dit eigenlijk altijd al doe op mijn dakterras van mijn hotel of gewoon op een terrasje kwam ik er dus achter dat dit niet echt iets voor mij is. Het eten ging extreem langzaam omdat ze zich er super om concentreerden. het lopen is ong 1 of 2 stappen per minuut, niemand heeft oogcontact. Dus nee. Misschien ooit eens ergens anders maar niet hier. Maar wat we grappig was... een paar dagen later kwam ik een vrouw tegen die ik had gezien in het klooster. Zei vertelde mij dat ik heb zitten slapen ipv mediteren...!!!

Dus ik heb een paar dagen helemaal niks gedaan in het rustige Lumbini en ‘s avonds wat gedronken met anderen en zo. En van dinsdag op woensdag. (13 op 14 of zo) was het dan zover. Het jaar 2066 kwam tot een einde en we gingen 2067 in. Omdat Lumbini niet groot is was er dus ook geen groot feest of zo. Maar met een groep van ong 10 toeristen hebben we het heel gezellig gemaakt tot in de late uurtjes. Het jaar 2067 is erg goed begonnen : )

De 16e vertrokken naar India. Dus weer de grens over en ik zit nu in Gorakhpur en ik ga zo meteen door naar Lucknow. 550km verder. En dan ben ik dus over een dag of twee weer terug in Delhi waar ik een motor wil kopen (Royal Endfield voor de geïnteresseerde) en wil ik kriskrassend naar beneden richting Mumbai en Goa. Ook wil ik zeker naar Hempi en Kerla. Over Hempi vertel ik later wel iets maar waarom wil ik naar Kerla? Kerla ligt helemaal in het zuiden. En helemaal in het zuiden is het nu heet en word het alleen maar heter. Miss wel tussen de 45 en 50gr C. Dit komt natuurlijk omdat de moesson begint te komen. Waarom wil ik naar een plek waar het 50gr kan worden..??? Simpel.. Omdat ik dan kan zeggen dat ik 50grC heb meegemaakt en dus weer een ervaring rijker ben. Maar toch zeg ik nu al.. Als het echt niet uit te houden is dan gaan we gewoon weer weg. En weg is ws Cambodja waar ik vanaf 01-05-10 in kan.(ivm visa)

Verder gaat het nog goed. Heel veel leuke mensen ontmoet waar ik echt keihard mee gelachen heb enz. Het alleen reizen is helemaal niet alleen.! zelfs als je alleen in een restaurant zit hoef je alleen maar je stoel om te draaien en een gesprek te beginnen.

Jah dat was het wel weer.

Waarschijnlijk heb ik een motor tegen de tijd dat ik jullie weer een up-date geef.

Greetz from India

Lumbini (geboorteplaats van Buddha)

Na dat ik in totaal 10 dagen in Pokhara heb gechilld was het toch maar eens tijd om door te gaan. Eerst de Bus gepakt naar Tansen waar ik een nacht heb doorgebracht en nu zit in in Lumbini.

Lumbini is bekend om 1 ding en dat is dat Buddha himself hier is geboren. Uiteraard ben ik hier langsgeweest en het is prachtig. Er staan zn 15 tempels die geschonken zijn door allerlei landen en de een is nog mooier dan de ander. Ik had verwacht dat het hier hardstikke druk zou zijn omdat het een bedevaartsoord is. Maar het is totaal niet te vergelijken met een Lourdes of Mekka. Het is hier exstreem rustig en stil in dit kleine dorpje en ik heb in totaal maar 10 toeristen gezien. Super sfeer dus voor een Boedistische plek.

Mijn plan voor devolgende dagen: ik heb nu een Monestry (tempel) gevonden waar je kan verblijfen. Degene waar ik wil blijfen is gefocusd op mediteren. Dus ik ga 7 dagen lang om 0430 uur opstaan om te mediteren en 'tot mijzelf komen' Dit allemaal zonder sigaretten,drank e.d. (zelfs geen cola.) Ik kan er nog niet zoveel over vertellen omdat ik het ook nog allemaal niet weet. Wat ik wel weet is dat het een nieuwe levensveranderende ervaring gaat worden.

Na deze week wil ik nog naar Chitwan en dan terug naar India om in Delhi een motor te kopen en naar het zuiden te rijden. (Mumbai, Goa en miss Kerla.) Het probleem hiervan is wel dat de moeson nu begint en dat het in het zuiden erg heet word. (miss tot wel 50gr.C.)

Op 1 mei gaat mijn vivum pas in voor Cambodja dus dan kan ik pas weg. Hoe dan ook... Zonder planning heb ik plannen zat. Maar hoe het allemaal gaat lopen....?

Verder gaat het ook nog gewoon goed met mij. Veel leuke mensen leren kennen die hier en daar ergens in Nepal zitten en die je kan meeten.

Verder ook gewoon hele leuke dingen mee gemaakt zoals 5 uur zitten op een bus in de volle zon. genieten van de sunset wan Pokhara lake al liggend in een hangmat metgoed gezelschap. Ik krijg wel eens een mailtje van mensen met de vraag hoe het nu gaat met mij.. Het antwoord: Met mij gaat het beter dan met de gemiddelde Nederlanden in NL. Het gaat Super en ik geniet van elke dag, juist omdat het zo onvoorspelbaar is.

Nu ga ik naar mijn Monestry waar ik 7 dagen geen internet heb.

Tot de volgende keer.

X mij

Pokhara.!!

Hello Allemaal

Ik ben nu in Pokhara. Al bijna een week eigenlijk.!! Super naar mijn zin hier.!!! klein rustig toeristich stadje waar iedereen chilled, relaxed en layed back.Jah ik voel me hier wel goed dus.!

Paar dagen geleden heb ik een motor(tje) gehuurd en hier een beetje de omgeving verkend. Erg leuk om te doen. Verder is hier ook gewoon best veel te doen. Safari treks met olitanten wassen enz tot paragliding en rafting. Maar nog veel en veel meer. Erg veel berg sporten iig ;)

Nu ik erover na denk heb ik de afgelopen weer niet zo gek veel mee gemaakt. Laat opstaan en tot laat in de Loungebar enoverdag een beetje niksen.

Jah sorry.. Geen spannende verhalen deze keer.

Over een paar dagen ga ik misschien naar beneden richting India naar een plaats genaamd 'Lumbini'. Dit is de geboorteplaats van Boedha.Maar ook dit weet ik allemaal niet zeker. Ik zie het allemaal wel. Totaal geen plannen voor de aankomende week. Ik moet alleen Nepal verlaten op 15 april.(visa) en precies vandaag over 1 maand gaat mijn visa voor Cambodja in.

Kort ik weet het maar het is niet anders. Nieuwe fotos komen snel weer naar NL.

Ik ga nu weer terug in de zon liggen. ;p

Gr. Mij X

Mijn Himalay avontuur

Nou hier komt het dan eindelijk. Mijn verhaal over de 15 daagse trektocht door de Himalaya, Mt Manalsu.

Eerst van Kathmandu naar een dorpje gereden met de bus. Uiteraard is ook dit niet zoals in NL. De busreis duurde ong 7 tot 8 uur en was extreem hobbelig door de bergen en lang diepe ravijnen. Met mijn hollandse lange benen raakte mijn knieschijven de stoel voor mij steeds wat op een gegeven moment gewoon erg pijn deed. Wat ook anders is; is dat in Nepal de bussen voorzien zijn van radio die de hele rit luidekrakende (...)muziek afspeelt. Ook gaat het inhalen van andere weggebruikers iets anders hier. Met vol gas erlangs terwijl we in een blinde bocht de afgrond zien van soms wel 30M diep. Jah.. ik moet eerlijk toegeven dat ik het soms best benauwd had en wat angstzweet los liet. Maar we hebben het gehaald. we zijn er eindelijk, dacht ik. We moesten nog 2 uurtjes lopen om in Baserie aan te komen, een plaatsje waar de meeste gidsen van dit bedrijf zijn opgegroeid.

Hier heb ik Ben from Swiss, Linda en Karin from Sweden weer gezien. Hun had ik al eerder ontmoet in the office van deze organisatie en met hun ga ik deze trek doen. Eerder hadden we al een supergezellige avond gehad.

Nadat we hebben mogen aanschouwen hoe de kop van een geit eraf gehakt werd zijn we naar de school geweest waar Ben een week les heeft gegeven. Ik werd als koning ontvangen en voor ik het wist was er een hele eerbetoon en zegening voor ons allen. We werden versierd met kleuren, sjaalen en hoeden. Compleet in het middelpunt van belangstelling tussen ongeveer 400 kinderen werden we gezegend voor een goede reis rond Manaslu.!! WOW..!!!

‘s Avonds geit gegeten met Dal Bath. De volgende ochtend wakker geworden boven de stallen in de buitenlucht met een uitzicht (......) !!!! Ja sorry kan ik niet beschrijven. Meer dan 15groene hogebergen met een doorbrekend zonnetje. weer WOW. Na een ontbijtje van aardappelen en rijst klaar gemaakt om op pad te gaan.

1e dag trekken, niet lang, 5 uur ong. Het was zwaar maar te doen. Langs hoge bergen en diepe ravijnen over smalle padjes. Om elke hoek of bocht weer een nieuwe onbeschrijfelijk uitzicht wat zelfs niet duidelijk gemaakt kan worden met foto's. 5 uur later hebben we (Ben, Linda, Karin en ik) onze kleding gewassen in de rivier onder een waterval en zelf ook een goed bad genomen. ‘s Avonds Dal Bath. Dit is een gerecht met vol rijst. heel veel rijst. Voor NLse begrippen voor 2a3 personen rijst is hier makkelijk voor 1 pers. Dan heb je een klein beetje groente of aardappel. als je geluk hebt heb je beide. Ook heb je standaard een kop lentil. Een soort soep/saus. Dit gooi je over je rijst en jeeet dit prutje met je rechterhand.

dag 2. gaat nog steeds prima. Heel zwaar natuurlijk met veel zon. Maar naar omstandigheden erg goed. Veel ezeltjes die hier als vracht verkeer dienen omdat de paden onbegaanbaar zijn voor auto's en zelfs voor motors. Het pad zelf, zand, steen, rots of kiezel. langs een wilde turquoise rivier die soms gelijk aan het pad is maar soms loop je er 30 tot 40M boven. Uitglijden moet je niet doen, Kans is groot dat je het niet overleefd. Door open kale rots gebieden of groene jungle weggetjes, het is hier allemaal. Kabelbruggetjes van metaal over de woeste rivier. Deze waren goed te doen maar een paar dagen later kwamen we in een gebied waar we over houten bruggetjes moesten. Enge houten bruggetjes, de bruggetjes waar Indiana Jones geheid doorheen gezakt zou zijn maar waar ik natuurlijk probleemloos overheen liep.

Na een paar dagen werd Karin wat ziekjes. gewoon een griepje maar wel een beetje oppassen in deze omstandigheden. In de avonden veel gekaart en de Hindoe godShiva geëerd. Gewoon erg gezellig met zijn alle.!

Over een paar dagen komen we in het Manalsu nationaal park, dan gaat het echt gebeuren. We hebben al wel wat sneeuw gezien wat voor mij al wel bijzonder was maar wat in het algemeen niet bijzonder is. maar relatief lage bergen voor dit gebied. rond de 5000 en 6000. Wij liepen door de valleien hiervan.

Het gaat minder goed met Karin helaas. Ze is steeds ietsjes zieker en op de 5e dag was het echt raak. in ademnood maakten haar longen het geluid van een doodgaand dier. Zonder energie kon ze alleen maar op bed blijven liggen met 3 lagen termo kleding en nog te rillen van de kou (terwijl de rest rondliep in T-shirts en korte broeken) enze hadhet gevoel alsof ze een mes tussen haar ribben had. Ja... Het was nu tijd om een rescu Helikopter te laten komen. Enkeltje ziekenhuis voor Karin. Linda en Ben gingen met haar mee. Ik bleef alleen achter met 1 gids en 1 porten(iemand die alle spullen sjouwt) we waren in een groep van 9 man. nu waren we met zn 3e. Later bleek dat ze een dubbele long infectie had+ een plunoomen geïnfecteerd bloed hierbij kwam ook nog eens dat ze parasieten in haar maag had. ja. 1 dag later een heli en ze had het waarschijnlijk niet overleefd.!! Gelukkig is ze er nu (na 8 dagen ziekenhuis) weer helemaal bovenop en gaat het goed met haar.!

Een paar dagen later was het dan zover. het begon keihard te regenen en ‘s avonds te sneeuwen. De volgende ochtend lag er ongeveer 5 cm sneeuw in een laag gelegen gebied (ong 2500m) zelfs de lokale bevolking maken dit maar zelden mee. Het was glad steil maar redelijk warm de volgende dag. Maar wat een uitzicht. :D Prachtig. Na een paar uur lopen door een sprookjesachtig bos met watervalletjes en sprekende dieren kwamen we eindelijk uit de bosbos omgeving en kreeg ik kippenvel.!! Ik was er... Ik was er echt..links rechts voor en achter mij.. Ik stond midden in de Himalaya tussen de gigantisch hoge bergen. Met een traan over mijn wang kon ik alleen maar hijgen en rond kijken. wat ongelofelijk mooi (......) tussen de 6/ 7000M+bergen stond ik daar te staan,en boven alles stak de koning van het gebied uit met zijn indrukwekkende 8163M. De Manaslu.!! Ik zelf was nu nog niet eens zo hoog ergens tussen 3 en 4000m. Ik heb een 360graden filmpje van dit moment gemaakt en zal zeker proberen om die op deze site te zetten. Maar dan nog.. Julie hebben geen idee hoe het is om hier tussen te staan.!! Deze ervaring is niet te beschrijven en zelfs niet op camera vast te leggen. Maar ik heb hem toch.!!

Doorgelopen over 10 tot 15cm dikke sneeuwpaden tussen de ezels en de yak's door. Over weggespoelde paden een nieuw pad zoekend. dit voor ongeveer 2 dagen.

De dag voor 'Larke pass'gelukkig mijn batterijen van mijn fototoestel kunnen opladen. Larke pass is de pass waar het allemaal om draait in mijn trip. Dit is het hoogste punt voor mij met 5150 of 5250 (jah op geen een map is het precies duidelijk hoe hoog welk dorp of welke berg precies is) Maar alles boven de 4000 is behoorlijk hoog.

De dag voor Larke Pass. We hebben overnacht in een plek genaamd dharmsala op ongeveer 4400m hoog in de sneeuw. Nou lekker slapen voor morgen dacht ik. Morgen de zwaarste en langste dag met 8 uur lopen. Dharmsala is geen dorp.. Het is een verlaten vervallen huisje in de middle of no ware. Prachtig uitzicht zoals dat ik dat de laatste 4 dagen heb maar koud.. IJskoud! In dit huisje heb ik mijn tentje opgezet. Maar met een temperatuur van -15 of kouder heb ik letterlijk geen moment kunnen slapen. Zo koud heb ik het nog nooit gehad. De volgende ochtend wakker geworden en de zonsopgang gezien in de Himalaya. Niet omdat ik het wou zien maar omdat we vroeg weg moesten voor onze lange dag. Eerst van 4400 naar 5150m voor 4 uur lang zonder goede nachtrust en te vroeg in de ochtend. Hierbij kwam ook nog eens dat het door de eerdere sneeuwval wel 30cm hoog was. Dit was erg zwaar voor een mens. en al helemaal voor een Hollander die totaal geen bergen gewend is. Ik was kapot.! Echt helemaal kapot.!

Maar ik was er 'Larke pass' Ik heb het gehaald. Wow.! IK heb het gehaald.!! Ik had mooie dingen voor gesteld te gaan doen deze reis. maar dit...

Helaas was Larke pass zelf niet helemaal wat ik had verwacht. Omdat we al langs en onder vele tempeltjes en poortjes waren gelopenhad ik dit dus ook hier verwacht. maar nee, er stonden een paar stokken in de grond met een paar vlaggetjes. 10 meter verderop een verlaten bouwval. Beetje jammer maar nu wel geleerd om geen inbeeldingen te maken voor je er bent. Ook wel jammer was dat nog geen 200m verder een veel hogere heuvel was (ja een heuvel in de Himalaya, dat kan!) en als we die hadden beklommen waren we dus nog 250m hoger. Maargoed. ONVERGETELIJK ..!!

Maar nog 4 uur te gaan nu alleen maar naar beneden. lastig lopen maar een stuk beter dan omhoog. Maar weer de hevige sneeuwval die het ons lastig maakte. Omdat de wind in een andere hoek stond aan deze kant van de berg was er nu sneeuw van wel 50cm hoog. Mijn broekspijpen en sokken letterlijk bevroren.Hoge sneeuw en steile paden naar beneden zoekend naar een plek om je voet neer te zetten. De bergwand was wel tot 70%steil naar beneden. Voet voor voeten met mijn bamboe stok prikkend opzoek naar een plek om te staan. Het leek wel alsof ik in 'National Geographic' stond. De 8uur dag werd een 10uurs dag. IJskoud zonder slaap en zonder lunch kwam ik gesloopt ik een dorpje aan. wat denk je, is het een ghost town. Gewoon niemand hier. Er was 1 deur open speciaal voor trekker. maar geen vuur en geen plek om je goed op te warmen. Uiteraard toch mijn kleding verwisseld om een verkoudheid te voorkomen en heel snel mijn bed opwarmen. Ongetwijfeld de aller zwaarste dag van mijn hele leven.!!

De dagen erna..Ik had het helemaal gehad. Ik was het zat, mijn voeten waren zacht en week en ik voelde nu ieder kiezeltje in mijn zool prikken. Er was zelfs een punt dat ik gewoon bleef staan en stond te bedenken hoe ik mijn eigen been kon breken omdat ik ook met de helikopter terug hou. Ik zat er echt helemaal doorheen. 12 dagen Dal Bath en noodle soep voor lunch. het uitzicht nog steeds ongelofelijke mooi maar ik had het ook wel weer gezien. Elke keer als ik opstond krampen ik mijn benen en lopen als een oud mannetje van de pijnen het ergste.. Ik moest nog 5 dagen.

Wassen in ijswater na 4 dagen en tandenpoetsen (zoals de foto op FB.) top ervaring maar ik zat nu al 13 dagen zonder warme douche. Dit is een compleet ander leven.

terug door sprookjes achtige bossen en naar beneden en duswerd het weer warmer. de laatste 2 dagen kwamen we in een toeristen gebied waar de wandelroutes samenkomen en de dorpjes snickers en coca cola hadden. Het einde in zicht en na twee dagen redelijk makkelijk lopen aangekomen bij een jeep die ons naar het bus station bracht en de bus naar Kathmandu voor 8 uur.

Hier aan gekomen gedoucht in het donker omdat er geen stroom was, maar wel warm water:) en genoten van een goede steak en bier. Natuurlijk ook een goed stuk chocola cake toe :p

Het lijkt een lang verhaal maar ik mijn dagboek heb ik ong 50 blz. geschreven met elke dag heel gedetineerd beschreven. Ik ben zo blij dat ik weer in de stad ben waar de grond gelijk is. Mijn kuiten zijn harder dan ooit tevoren en mijn mentale doorzettingsvermogen is met zn 1000% gegroeid. Het was zonder twijfel de zwaarste 2 weken in mijn hele leven. Maar het is het waard! Ik zou dit nooit meer in mijn leven doen maar ik raad het anderen wel aan om te doen. Het veranderd je. Je ziet meer in minder dingen en je leeft met alleen je basisbehoeften. Je eet elke dag hetzelfde tot het je strot uit komt maar je propt jezelf helemaal vol omdat je de energie nodig hebt. Ik ben lichamelijk en geestelijk een stuk sterker en heb het gevoel dat ik nu 'bergen kan verzetten'.

Was het een droom van mij om dit te doen? Nee absoluut niet! Maar het is nu wel iets waar ik over zal dromen.!Deze ervaring is en blijft onbeschrijfelijk en zelfs als ik het met iemand zou kunnen delen kan je niet vertellen wat voor een emoties of gevoelensje had. Voor iedereen is het anders en niemand zal het ooit kunnen begrijpen tot je het met eigen ogen ziet.

Nu blijf ik nog even in Nepal. Ik heb net mijn visum met 15 dagen verlengt en ik wil Pokhara nog zien. wat ik daar allemaal ga meemaken. Geen idee. we zullen zien.

Ik ben trouwens gister bij een groot eerbetoon geweest. Ik weet niet of het het nieuws in NL ook heeft gehaald maar ik denk het wel. Girija Parasad Koirala is zaterdag overleden. Hij heeft 20 jaar in gevangenis gezeten omdat hij vocht voor democratie in Azië. Uiteindelijk na lange tijd heeft hij 15 jaar als president geregeerd over heel Azië. Hij was dus een soort van Nelson Mandela of Ghandi. Ik heb gewoon zijn lichaam gezien en heb mee gelopen tussen een 500.000 man publiek. Toch best gaaf dacht ik zo.

Waarneer zullen jullie weer van mij horen? Geen idee. we zien wel. er staan nu ff geen grote plannen op de agenda. (ja een goede massage om los te komen.)

Tot de volgende keer.

Gr. Stephen

Ik ben terug uit de Himalaya

Even een kort berichtje om te laten weten dat alles goed is gegaan. omdat hier zometeen de stroom uitvalt moet ik het kort houden. Het lange verhaal krijgen julie dus nog.

Het was iig een giga ervaring en er staan al een paar fotos op mijn facebook.

Tot snel.

X mij

foto's in Nederland

Hallo allemaal,

Stephen heeft wat problemen gehad om foto's op zijn blog te plaatsen of op een andere manier te delen. Hij heeft een moderne camera en de computers in India zijn niet zo modern. Dus heeft hij wat met zijn camera aan het rommelen geweest en toen hij 450 foto's had, heeft hij het kaartje per ongeluk geformatteerd. AUW alles weg.
Hij heeft het kaartje naar Nederland gestuurd en gelukkig heb ik bijna alle foto's kunnen herstellen.

Als je ze wil zien staan ze op http://www.robnieuwenhuizen.nl/stephen/index.html

Veel tempels en de internet aansluiting is niet de snelste.
Klik op de link of kopieer hem naar je internet Explorer.

Veel plezier er mee

Robert (vader van Speedy)

4 day trekking.. Klaarmaken voor de tocht van mn leven

Na mijn laatste blog zou ik nog wat over Holi vertellen maar ik denk dat het wel duidelijk is. Heel veel kleur en heel veel gezelligheid. |Op een gegeven moment werd ik ook echt opgetild midden in de menigte zodat iedereen mij kom inpeperen. Super vet.! Ik probeer wat foto's te mailen van mijn gezicht enz.

Maar waarom heb ik de laatste dagen niet geblogd? Nou ik heb een kleine trekking tocht gedaan als training voor de Himalaya (Mt. Manalasu) Ik dacht ja dat is miss wel handig om ff te doen. (om ff te doen?) Ik was kapot..!!! Van Holland naar Himalaya is niet zomaar iets dus hebben we eerst wat kleinere bergen gedaan.

De 1e dag. Kathmandu ligt op 1200M hoogte en we gingen naar 3100 ongeveer. dit lijkt misschien niet zoveel maar het was heel hard en moeilijk, zelfs voor een actieve sporter als mij. Met 12kg op mijn rug liepen we steile stappen op gemaakt uit de rotsen. Deze waren natuurlijk totaal niet gelijk maar ik was al blij dat er treden waren. binnen 10 min al zwetend en puffend stap voor stap omhoog. Na 1 uur had ik al moeite met ademen. Oke we moesten nog 4 uur... (kut) Waar ben ik aan begonnen!?! Na ongeveer 2 uur hard trainen ging ikheel langzaam maar zeker door. Het leukst was de blik van het omaatje met een grote zwaremandop haar rug die mij doodleuk inhaalde. Ze was zeker rond de 70 of zo. Wat voelde ik mij zwak zeg.. Maar nu wist ik wel dat ik het ook kon. Dus daar gingen we weer de moeizame steile wand op/

Op een gegeven moment zegt mijn gids doodleuk. ' vanaf nu word het pas echt moeilijker voor je' (Fckng hell..!! ) Na de lunch gingen we weer door. De trap was er niet meer en het waren nu echt jungle achtige padjes. Ook hier weer werd ik ingehaald door druk kwebbelende schoolmeisjes van een jaar of 10 terwijl ik mij goed moest concentreren op de volgende stap. We hadden eindelijk de top bereikt en er was een klein open veldje waar we even konden rusten en van het uitzicht genieten. Gigantische hoge bergen met diepe dalen en valleien. Helaas was de lucht erg stoffig en heiig dus echt heel goed zicht had ik niet. maar toch.

Nou na 5 uur eindelijk bij het hotel hoog in de bergen. Erg leuk hotelletje alleen jammer dat ze geen stroom hebben en geen warm water omdat de zon niet zo sterk was vandaag. Op mijn plank, ik bedoel bed, even tot rust gekomen. Later wel heerlijk gegeten in het pikkedonker met een kaarsje. Buiten begon het keihard te onweren en het houten hotel begon te kraken en te doen. Met mijn super gids Bhim en een Duitse dokter lang en gezellig gesproken over van alles en nog wat. ...Kaarslicht, een krakend hotel, onweer, sigaretten en whisky*Wat een sfeer*..!!!

De volgende dag.. Ik had niet zo goed geslapen omdat mijn matras erg dun was had ik nu een behoorlijke kramp in mijn bilspier. Dit ging natuurlijk erg fijn samen met de spierpijn in mijn kuiten van gisteren. Maar gelukkig, vandaag was het pad makkelijker. Weer mooie padjes door de jungle en langs de afgrond met hier en daar een prachtig uitzicht. Omdat het vannacht zo gestormd had hebben we nu veel beter uitzicht. Ergens bij een uitkijkpost uitgerust en weer genieten van de bergen. En toen.. Zo hoog zijn ze, dacht ik, maar achter de wolken kwamen ze ineens tevoorschijn. Als meesters van alle bergen in de wereld stonden ze daar te staan met besneeuwde toppen en blauwgrijze kleur.. Met kop en schouders boven de bergen die ik al gigantisch vond... De Himalaya..!!! Wat een kippenvel moment zeg.. ongelofelijk. En dit waren nog de kleinererond de 6000 meter hoog. Mt Everest is 8848 meter en hiermee dus de hoogste van de wereld. Alle 8000m bergenvan de wereld liggen hier.De berg die ik ga doen (Mansulu) is 8156m. Maar ik kom rond de 5300 meter ofzo. (hier ligt ook al sneeuw hoor)

Met dit prachtige uitzicht kon ik maar aan 1 ding denken. hoe heb ik zo makkelijk ja kunnen zeggen.? ' Yeah sure I'll do it, this would be nice' Ik weet in ieder geval 1 ding zeker.! Dit gaat mijn mentale en fysieke en letterlijke hoogte punt van mijn leven worden.

Na nog 3 dagen trekken door de beeldschone natuur heb ik nu eindelijk kunnen douchen. want dit gaat natuurlijk ook al een uitdaging opzich worden. 15 dagen elke dag trekken door rotspadjes, op en neer, zwetend als een hond.! en geen douche.!!

Over een paar dagen ga ik eerst naar een dorpje om de andere te zien. 2 meiden uit Zweden een jongen uit Swiss en een jongen uitLibbanon gaan ook.Ik heb al een super gezellige avond met ze gehad dus daar maak ik me iig geen zorgen over.

Helaas weer geen fotos kunnen sturen maar er is al 1 kaartje onderweg naar NL.

Misschien tot morgen.

Ps. dinsdag ga ik de Himalaya in, 15 dagen weinig tot geen stroom is sowieso geen internet! Zaterdag ga ik naar dat dorpje en ik weet niet of daar internet is. Ik probeer iig nog ff te bloggen voordat ik een stukje ga wandelen.

Gr van mij

Kathmandu, HAPPY HOLI..!!!!!! :D

Wat is dit een fijne stad zeg..!! De mensen hier zijn vriendenlijk en de sfeer is goed. De sfeer komt natuurlijk ook omdat Holi fest morgen begint en de voorbereidingen bezig zijn. Er worden steeds waterballonnen gegooid. De maisjes tegen de jongens en de jongens tegen de meisjes. en iedereen tegen de touristen :)
Hier word je niet lastig gevallen door de verkopers. Echt heel mooi is het niet maar wel lekker knus. Kleine straatjes vol met reklame borden en stroomkabels. Maar wat misschien het mooiste is zijn de vrouwen. bijna allemaal zijn ze gewoon van nature mooi.!
Ik ben gister dus uit de bus gestapt (met een houte reet) en werd naar mijn hotel begelijk door een onbekende. Hij bracht mij eerst even langs een travelings office met super leuke mensen die je eerder als vrienden kan beschouwen dan als verkopers. Morgen ga ik ook met deze lui en een paar andere touristen Holi vieren. Heb er echt zin in. Ook heb ik hier een trekking tour geboekt voor 15 dagen in de Himalaya op Mt. Manalasu met zga all incl. http://www.destinationhimalayatreks.com/
Ook hier heb ik erg veel zin in omdat we langs allemaal plaatselijke dorpjes komen waar je het echte Nepal leert kennen.!!
1 nadeel... 15 dagen geen internet dus geen verhalen voor julie.. Waarschijnlijk komt er dan wel weer een goed verhaal voor in de plaats. ;)
Wat ik na deze tour ga doen is nog onbekend.!
Ik zou een Bhutan tour of een Tibet tour kunnen doen maar die kosten erg veel. Ook hoorde ik dat Tibet heel erg overeenkomt met de plek waar ik naar toe ga alleen is Tibet moeilijker ivm de overheid daar enz. Ook is Bhutan erg duur 200 usd p.d aan visum, daarbij komt mog de organisatie kosten omdat alleen reizen door Bhutan letterlijk onmogelijk is.
Ik zei de hele tijd dat ik naar Tibet zou gaan maar dat weet ik nu dus niet zeker meer. miss huur ik over 20 dagen wel een motor om naar Pokhara te rijden. Maar we zullen zien.
Na Nepal ga ik iig weer naar India op naar Mumbai, Goa en Poonete gaan.
Ook kreeg ik net een Mailtje van Sanne L (een collegatje die nu ook in India is) met een goede tip in Goa om daar een hustje aan het strand te huren. Doen dus) Dit van Sanne wou ik trouwens al eerder vertellen maar was het eigenlijk een beetje vergeten. Toen ik nl. inJaipur was was zei daar ook met haar vriend. In zoon groot land gewoon in de zelfde stad zijn. helaas las ik mijn mailtje te laat en vertrok ik de volgende ochtend dus naar Arga hen gingen hun naar Mumbai. Erg jammer dus..!!!

Verder gaat het gewoon goed met mij. Ik ga gewoon maar weet eigelijk niet zo goed waarheen of wat doen en dat bevalt me wel.!
En nog ff over de foto's... Ik ga eerst een 4gb kaartje volschieten en dan stuur ik heb op naar NL. dit kan zo maar de Himalaya zijn en staan de fotos pas over een klein maandje pas online. Ik heb nu wel 2gb kaartjes gekocht zodat ze sneller vol zijn en sneller naar NL kunnen.
dus dat.!

sAvonds met een jongen gesproken die ook in de zorg werkt (verslavingszorg en psychische problemen) Hij kom miss wel een baantje voor mij regelen. Dit is opzich al hardstikke leuk natuurlijk maar het is niet zomaar een baantje... Het is nl. op de MALADIEVEN..!!! HA.. dus miss ga ik na Australie nog even langs de Maladieven om ff wat ervaring op te doen. (Super vet toch) :D Dat is het mooie van deze reis.. ik heb nu al in deze korte tijd contakten gelegd over de hele wereld. super.!

Later die avond nog met een paar duitsers het nachtleven opgezocht en lekker wezen dansen in een club.

(De volgende dag)

Ik ging van hotel veranderen om naar een goedkopere te gaan. Dus ik bepakt en geladen door de Holi vierende menigte opzoek naar mijn andere hotel.. En misschien raad je het al. Ik kwam er natuurlijk niet onderuit. Al die fel gekleurde poeders vlogen om mijn oren en de handen gingen over mijn gezicht en door mijn haren. Nat gegooid door waterbalonnen met gekleurd water. Het is nu 13uur hier en ik zit al helemaal gekleurd achter de computer. Zometeen weer lekker de straat op :) Natuurlijk heb ik mijn witte linnen broek en een witte tanktop aan gedaan want dit mag niet vergeten worden. Ik hoop dat de vlekken er niet meer uit komen..!!! Dit is een feest om nog een keer te vieren.! toch ga ik hier geen of weinig fotos van maken omdat er echt met heel veel water word gegooid. Dus als julie het toch willen zien. boek een ticket voor volgend jaar ; )

Groetjes uit het feest vierende kleurrijke Kathmandu.!!

Happy Holi..!!! :D